Η πολύχρονη παραμονή στον τόπο καταγωγής του τον οδήγησε τελικά, μέσω της καθημερινής συναναστροφής με τους συγχωριανούς του-φορείς της βιωμένης οδύνης της εξόδου που μετέφεραν οι πρόσφυγες κάτοικοι πρώτης γενιάς του οικισμού, στη συνειδητοποίηση της αξίας της συμπληρωματικότητας προς την επίσημη ιστορία των προφορικών μαρτυριών και των άτυπων, οικογενειακών προσφυγικών αρχείων μνήμης και αγώνων επιβίωσης. Απότοκό τους δυο εκδόσεις, τοπικής ιστορίας και λαογραφίας, με διαφορά δεκαπέντε χρόνων μεταξύ τους, που αφορούν τις εκεί πατρίδες, ήτοι τα Ψαθιά, το Εύανδρο και τη Βερώνη της ανατολικής Θράκης, αλλά και την εγκατάσταση των προσφύγων κατοίκων τους, και το ρίζωμά τους, στη Μέση Ροδόπης. Με συνομιλητές-πληροφορητές, πρόσφυγες, χριστιανούς και μουσουλμάνους.