Ἡ νέα σχολιασμένη ἔκδοση τῆς Λυγερῆς (α΄ δημ. 1890) προσκαλεῖ τοὺς ἀναγνῶστες νὰ ἀνακαλύψουν ξανὰ τὸ διαχρονικὸ θέμα τῆς γυναικείας καταπίεσης μέσα ἀπὸ ἕνα κλασικὸ κείμενο τῆς νεοελληνικῆς λογοτεχνίας. Πρόκειται γιὰ ἱστορία ἐμποδισμένης ἀγάπης, περιπέτεια ἐνηλικίωσης καὶ κοινωνικὸ δράμα: ἡ Ἀνθή, ἐρωτευμένη μὲ τὸν νεαρὸ γοητευτικὸ καρολόγο Γιώργη Βρανᾶ, ὑποκύπτει σὲ καταναγκαστικὸ γάμο μὲ τὸν μεσόκοπο βοηθὸ τοῦ παντοπώλη πατέρα της. Ὁ παλιὸς ἀγαπημένος ξαναβρίσκει τὴ χαρὰ σὲ νέο εἰδύλλιο, ἐνῶ ἡ Λυγερὴ προσαρμόζεται στὸ ἀστικὸ οἰκιακὸ ἰδεῶδες, γίνεται μητέρα καὶ ἀφομοιώνει τὸ ἐγωιστικὸ φιλοχρήματο ἦθος τοῦ ἄνδρα της. Συμμόρφωση μὲ τὸ «συζυγικὸ καθῆκον»; Ψυχικὴ ἥττα; Ἐξιδανίκευση τῆς μητρότητας; Φυσικὸς νόμος τῆς ἐπιβίωσης τῶν ἱκανοτέρων; Ἡ νουβέλα τοῦ Ἀνδρέα Καρκαβίτσα ἐπιτρέπει πολλαπλὲς ἀναγνώσεις.

Μὲ τὴ Γενικὴ Εἰσαγωγὴ τοῦ Φιλολογικοῦ Ἐπόπτη τῆς σειρᾶς φωτίζεται τὸ πνευματικὸ κλίμα τοῦ τέλους τοῦ 19ου καὶ τῶν ἀρχῶν τοῦ 20οῦ αἰώνα.