Στο παρόν βιβλίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά, με συστηματικό τρόπο, η αναζήτηση απαντήσεων στα παραπάνω ερωτήματα. Πρόκειται για μια πρόκληση, η οποία απορρέει τόσο από την απουσία βιβλιογραφίας και εξειδικευμένων μελετών όσο και από την παγιωμένη θέση των ανθρωπιστικών σπουδών, που εκ προοιμίου χαρακτήρισαν την ελληνική αλιεία ως περιθωριακή δραστηριότητα.
Στο επίκεντρο της μελέτης τίθενται οι βασικότεροι παράγοντες που διαμόρφωσαν το εγχώριο αλιευτικό σύστημα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Κεντρικοί άξονες είναι το αλιευτικό σκάφος και το αλιευτικό δυναμικό, οι τεχνικές και οι μέθοδοι αλιείας, τα αλιεύματα, η εξάπλωση της ανεμότρατας στις ελληνικές θάλασσες και η υιοθέτησή της από τον ελληνικό αλιευτικό κόσμο. Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται να σκιαγραφηθεί το εύρος της δραστηριότητας, να αποκαλυφθεί η ταυτότητά της και να προβληθούν οι πολιτικές που το ελληνικό κράτος επέλεξε να εφαρμόσει για τον εν λόγω χώρο, αναδεικνύοντάς τον ως παράγοντα που διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της θαλασσινής ταυτότητας των Ελλήνων.
