«Ένα αγόρι από την Κάμπιλα που κατάφερε κι έμαθε γράμματα, το ανακήρυξαν Εκλεκτό Τέκνο της πόλης όταν μεγάλωσε κι ασπρίσανε τα γένια του.
Ένα βράδυ διέσχιζε τη γέφυρα μ’ έναν συγχωριανό που δεν είχε κάποιον τιμητικό τίτλο, και σκέφτηκε ότι αν μια ριπή ανέμου τούς έριχνε στο ποτάμι, ο εκλεκτός θα ήταν ο πρώτος που θα έσωζαν.
Η αδικία τού φαινόταν κατάφωρη, αλλά ένιωσε ανακούφιση όταν θυμήθηκε ότι σε ολόκληρη την περιοχή ο εκλεκτός ήταν ο μόνος που δεν ήξερε κολύμπι.»
Στη σύγχρονη ισπανική λογοτεχνική σκηνή, ο Αντόνιο Περέιρα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς και ευφάνταστους διηγηματογράφους μιας χώρας με τεράστια παράδοση στο εν λόγω λογοτεχνικό είδος. Στις «Ιστορίες από την Κάμπιλα» συνθέτει ένα εντυπωσιακό παλίμψηστο ιστοριών ενηλικίωσης και συναισθηματικής εκπαίδευσης με σκηνικό τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία και τα πρώτα χρόνια της φρανκικής δικτατορίας.
