Λένε πως είναι θεριό η ζωή. Συμφωνώ…
Αληθινά, θεριό ανήμερο και αιμοβόρο είναι.
Έτσι και σε βρει χαλαρό, ανέτοιμο, ανυποψίαστο ή δίχως πλάτες γερές και χωρίς στήριγμα στέρεο, σε εξόντωσε.
Σε αφάνισε.
Σε κατάπιε μονομιάς.
Και, αν δεν καταφέρει να σε ξεκάμει, σε συνθλίβει, σε στραγγαλίζει, σε τραυματίζει, σε καθηλώνει, σου ενταφιάζει την ψυχή και αφήνει έξω απ’ τον τάφο σου το κορμί σου.
Το αφήνει να βολοδέρνει, να σέρνεται σαν τα σερπετά καταγής, να ζητά μιας αχτίδας φως και να μην το βλέπει, να εκλιπαρεί για μια σταλιά έλεος και να μην το έχει....
