Με αντηχήσεις δημοτικού τραγουδιού, στον ρυθμό ενίοτε της λαϊκής στιχουργικής ή ακολουθώντας μονοπάτια του σουρεαλισμού, ο έμμετρος, αλλά και ο ελεύθερος στίχος του Σπύρου Σφενδουράκη απομονώνουν μια γνήσια φωνή: στην τρίτη αυτή ποιητική συλλογή του, οι είκοσι οχτώ συνθέσεις έρχονται να συγκροτήσουν ένα ενιαίο σώμα γραφής, μια ενότητα πολυσχιδή, όπου το κάθε ποίημα λειτουργεί ως μήνυμα ξεχωριστό μέσα σε μια ευρύτερη αφήγηση. >>>
